ریتانسرین

ریتانسرین (INN ،USAN ،BAN) یک آنتاگونیست گیرنده سروتونین است که هرگز برای استفاده بالینی به بازار عرضه نشده‌است، اما در تحقیقات علمی مورد استفاده قرار گرفته‌است.[1]

ریتانسرین
نام‌گذاری آیوپاک
6-[2-[4-[bis(4-fluorophenyl)methylidene]piperidin-1-yl]ethyl]-7-methyl-[1,3]thiazolo[2,3-b]pyrimidin-5-one
شناسه‌ها
سی‌ای‌اس87051-43-2 Y
ای‌تی‌سیNone
پاب‌کمCID: 5074
IUPHAR/BPS97
کم‌اسپایدر4896 N
UNII145TFV465S Y
ChEBICHEBI:64195 N
ChEMBLCHEMBL267777 N
اطلاعات شیمیایی
فرمول شیمیاییC27H25F2N3OS
وزن مولکولی۴۷۷٫۵۷ g·mol−1
  (بررسی)

پژوهش‌ها

ریتانسرین در آزمایش‌های بالینی برای درمان اسکیزوفرنی[2] و میگرن مورد آزمایش قرار گرفته‌است.[3]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Dr. Ian Morton; I.K. Morton; Judith M. Hall (31 October 1999). Concise Dictionary of Pharmacological Agents: Properties and Synonyms. Springer Science & Business Media. pp. 249–. ISBN 978-0-7514-0499-9.
  2. Akhondzadeh S, Malek-Hosseini M, Ghoreishi A, Raznahan M, Rezazadeh SA (September 2008). "Effect of ritanserin, a 5HT2A/2C antagonist, on negative symptoms of schizophrenia: A double-blind randomized placebo-controlled study". Progress in Neuro-Psychopharmacology & Biological Psychiatry. 32 (8): 1879–83. doi:10.1016/j.pnpbp.2008.08.020. PMID 18801405.
  3. Nappi, G; Sandrini, G; Granella, F; Ruiz, L; Cerutti, G; Facchinetti, F; Blandini, F; Manzoni, GC (June 1990). "A new 5-HT2 antagonist (ritanserin) in the treatment of chronic headache with depression. A double-blind study vs amitriptyline". Headache. 30 (7): 439–44. doi:10.1111/j.1526-4610.1990.hed3007439.x. PMID 2119355. |hdl-access= requires |hdl= (help)
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.