سال نو

سال نو روزی است که آغاز یک سال گاه‌شماری جدید را رقم می‌زند، و در آن سال‌شمارِ یک تقویم مشخص افزایش داده می‌شود. در بسیاری از فرهنگ‌ها، این رویداد را به مناسبت پایان سال قدیم و شروع سال جدید جشن می‌گیرند.[1] امروز در استفاده جهانی، سال جدید از گاه‌شماری میلادی در ۱ ژانویه اتفاق می‌افتد که عادتی از گاه‌شماری رومی می‌باشد.

سال نو
رایج‌ترین نام‌ها
انگلیسیNew Year
فارسیسال نو
یهودیראש השנה (شروع سال)
اسلامیرأس السنة الهجرية (سال نو هجری)
چینی農曆新年 (سال نو گاه‌شماری زمینی)
فرانسویJour des Étrennes (روز هدیه دادن)
رایج‌ترین رویدادها
ژانویهسال نو میلادی: ۱ ژانویه
سال نو ژاپنی: ۱ ژانویه
سال نو چینی: ۲۱ ژانویه-فوریه
سال نو ویتنامی:۲۱ ژانویه-فوریه
سال نو تبتی: ژانویه-مارس
سال نو کره‌ای: ژانویه-فوریه
سال نو طبری: ۲۴ ژانویه
مارسسال نو ایرانی: آغاز بهار
سال نو بهایی: آغاز بهار
سال نو هندویسم: مارس-آوریل
آوریلسال نو آشوری: ۱ آوریل
سال نو تایلندی: ۱۳-۱۵ آوریل
پاییزسال نو یهودی
سال نو قبطی
سال نو گجراتی
سال نو نوپاگانیزم
تغییر پذیرسال نو اسلامی: ۱ محرم با ۳۵۴ روز
مهمترین مراسم نوروز
مراسم مشترکسیزده‌به‌در، آتش افروزی، دید و بازدید، سمنو پزی، آتش بازی
مراسم مستقلایران: هفت‌سین، مسافرت نوروزی، آیین سنتی ایرانی
افغانستان: هفت میوه، بزکشی، جشن دهقان
تاجیکستان: مراسم حوت، مراسم "سومنک پزی"، مراسم گل گردانی

سال نو پارسی، نوروز یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است که در کشورهای ایران، افغانستان، تاجیکستان و بخش‌های دیگری از آسیای جنوبی و دیگر نقاط دنیا به عنوان روز اول سال جشن گرفته می‌شود. سال نو میلادی در ۱ ژانویه هر سال اتفاق می‌افتد و بیشترین استفاده را در کشورهای دنیا دارد. در ۱ ژانویه ۱۶۰۰ میلادی، اسکاتلند اولین کشوری بود که ۱ ژانویه را به عنوان اولین روز سال اتخاذ کرد. گاهشمارهای متعددی هستند که به صورت استفاده منطقه ای باقی می‌ماند و سال نو را منحصراً سنجش می‌کند.

سال نو خورشیدی

سفره هفت‌سین در کاخ سفید به مناسبت نوروز

معمولاً سال نو را در اولین روز بهار جشن می‌گیرند. در این حالت، سال نو از لحظه اعتدال بهاری آغاز می‌شود. در دانش ستاره‌شناسی، اعتدال بهاری یا اعتدال ربیعی در نیم‌کره شمالی زمین به لحظه‌ای گفته می‌شود که خورشید از صفحه استوای زمین می‌گذرد و به سوی شمال آسمان می‌رود. این لحظه، لحظه اول برج حمل نامیده می‌شود،[2][3] و در گاه‌شماری هجری خورشیدی با نخستین روز (هرمز روز یا اورمزد روز) از ماه فروردین برابر است. این روز را در بسیاری از کشورهای آسیای میانه نوروز می‌نامند. این روز در گاه‌شماری میلادی با ۲۱ یا ۲۲ مارس مطابقت دارد.[4]

نوروز یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار ۱ فروردین در ایران مطابق با ۱ حمل در افغانستان و دیگر کشورهای برگزارکننده نوروز است. نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.

جغرافیای نوروز با نام نوروز یا مشابه آن، سراسر خاورمیانه، بالکان، قزاقستان، تاتارستان، در آسیای میانه چین شرقی (ترکستان چین)، سودان، زنگبار، در آسیای کوچک سراسر قفقاز تا آستراخان و نیز آمریکای شمالی، هندوستان، پاکستان، بنگلادش، بوتان، نپال و تبت را شامل می‌شود.[5] همچنین کشورهایی مانند مصر و چین جزو سرزمین‌هایی نیستند که در آنها نوروز جشن گرفته می‌شد، اما امروزه جشن‌هایی مشابه جشن نوروز در این کشورها برگزار می‌شود. سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۱۰ با تصویب یک قطعنامه در مقر سازمان در نیویورک، عید نوروز را به عنوان روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان به رسمیت شناخت.[6]

سال نو میلادی

در کشورهایی که از گاه‌شمار (تقویم) میلادی استفاده می‌کنند، سال نو معمولاً در اول ژانویه برگزار می‌گردد. راسته ماه‌ها در گاه‌شمار رومی، از زمان پادشاه نوما پومپیلیوس در حدود ۷۰۰ پیش از میلاد، از ژانویه تا دسامبر می‌باشد. در حال حاضر، جشن گرفتن سال نو یکی از بزرگترین رویدادهای جهانی می‌باشد. در شب ۳۱ دسامبر هر سال، آخرین روز یک سال میلادی و روز قبل از روز سال نو در بسیاری از کشورهای جهان، عموماً قاره‌های اروپا، آمریکا، استرالیا و بخش‌هایی از آسیا و آفریقا مراسم سال نو برگزار می‌شود. در فرهنگ جدید غرب این روز با گردهمایی‌هایی در مجالس و مهمانی‌ها برگزار می‌شود که انتقال سال را ساعت ۱۲:۰۰ شب جشن می‌گیرند.

بسیاری از فرهنگ‌ها در این شب از آتش‌بازی و دیگر روش‌های پرصدا برای جشن گرفتن استفاده می‌کنند. شب سال نو به صورت جهانی مطابق با تولد مسیح یا عرف‌نامه پس از میلاد (به انگلیسی: Anno Domini) در کشورهای مسیحی و حتی غیر مسیحی در ۳۱ دسامبر برپا می‌شود. شب سال نو همچنین به عنوان هفتمین روز کریسمس در مسیحیت غربی شناخته می‌شود.

نمونه‌هایی از آتش بازیهای شب سال نو را می‌توان با شهرهای سیدنی، ولپریسو، لندن و نیویورک مثال زد. سیدنی، ۸۰٬۰۰۰ آتش‌بازی را در نیمه‌شب برگزار کرد و بیش از یک و نیم میلیون شرکت‌کننده داشت. همچنین این رویداد بزرگترین رویداد دیده شده در سال ۲۰۰۹ از تلویزیون بود. در ولپریسو شیلی بیش از دو میلیون تماشاچی، نظاره‌گر بزرگترین آتش بازی بودند که در مکانی بزرگتر از ۲۱ کیلومتر از آتش‌بازی در بندر تجارتی شهر در ۲۵ دقیقه از شادی و سرور برگزار شد. لندن زمانی که ساعت بیگ بن نیمه‌شب را در شب سال نو اعلام می‌کند، در اطراف چشم لندن با آتش‌بازی بسیاری بزرگی همراه می‌باشد. در نیویورک در کنار میدان تایمز جشن روی یک توپ کریستالی بزرگ متمرکز می‌شود که یک دقیقه تا شروع سال جدید را ثانیه‌شماری می‌کند.

در هند

در هندوستان تقویم‌های مختلفی در بین گروه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بنابراین سال جدید در مواقع مختلفی جشن گرفته می‌شود که بستگی دارد در چه روزی و در چه تقویمی به آن اشاره شده. روز نو در اول ژانویه در تقویم گریگوری، یک تعطیلی محدود در هندوستان است. مردم در تمام نقاط هندوستان در فعالیت‌های مختلف مانند آوازخوانی، بازی و سرگرمی، رقص، و مهمانی شرکت می‌کنند. در شهرهای بزرگ مانند بمبئی، دهلی، بنگلور و چنای، کنسرت‌های زنده ای سازماندهی می‌شوند که ستارگان بالیوود نیز در آنها شرکت می‌کنند.[7][8]

جشن‌های دیگر سال نو

شهرهای زیادی در دنیا سال نو را جشن می‌گیرند. سال نو عموماً همراه با آتش‌بازی، ساز و سرود و دیگر فستیوال‌ها جشن گرفته می‌شود. نوع، جشن و تاریخ سال نو در کشورهای مختلف مطابق به فرهنگ و تاریخ هر جامعه متفاوت است.

ژانویه

  • ۱ ژانویه: اولین روز رسمی گاه‌شماری میلادی که توسط بیشتر کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین هشت عدد از دوازده بزرگترین کلیساهای شرقی ارتودوکس که گاه‌شمار ژولیوس را اتخاذ کرده بودند شامل کشورهای بلغارستان، قبرس، مصر، یونان، رومانی، سوریه و ترکیه نیز ۱ ژانویه را به رسم سال نو جشن می‌گیرند.
  • سال نو در فرانسه یکی از قدیمی‌ترین و سنتی‌ترین جشن‌های تاریخ آن است. سال نو در فرانسه با نام Jour des Étrennes نیز شناخته می‌شود. این جشن در ۱ ژانویه آغاز و در ششم ختم می‌شود. در نزدیکی برج ایفل نیز آتش‌بازی‌های زیادی انجام می‌شود.
  • سال نو چینی نیز در هر سال مطابق به عملکرد ماه با شروع ماه جدید تقریباً ۴ هفته قبل از بهار آغاز می‌شود. تاریخ دقیق آن در اطراف ۲۱ ژانویه تا ۲۱ فوریه اتفاق می‌افتد.

پانویس

  1. آنتونی آونی، "سال نو مبارک! اما چرا حالا؟" در "کتاب سال: تاریخ خلاصه‌ای از جشن‌های فصلی‌مان" (آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۰۳)، صفحات ۱۱ تا ۲۸.(انگلیسی)
  2. بشیر، ۱۳۸۷
  3. سال نو به روایت یک منجم بایگانی‌شده در ۲۴ مه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine، در: وبگاه دانش فضایی، بازدید: ۱۶ مارس ۲۰۱۲
  4. فرهانیه، ۱۳۸۷
  5. کتاب نوروز در ژرفای تاریخ
  6. «ایرنا: "عید نوروز" بین‌المللی شد». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ آوریل ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰.
  7. http://www.timeanddate.com/holidays/india/new-year-day
  8. http://www.tabnak.ir/fa/news/294794/نگاه-شما-سال-نو-میلادی-در-هند

نگارخانه

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سال نو موجود است.


This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.