سیم‌پیچ

هرگاه یک هادی جریان الکتریکی را به صورت دوایری با مراکز مشترک بپیچیم یک نوع ساده از سیم‌پیچ (به انگلیسی: Electromagnetic coil) خواهیم داشت.[1] همین‌طور به نام‌های دیگری چون بوبین، یا سلف نیز شناخته می‌شود.

میدان مغناطیسی حاصل از سیم‌پیچ

با عبور جریان الکتریکی از سیم‌پیچ، درون و اطراف آن میدان مغناطیسی پدید می‌آید. در صورتی که سیم‌پیچ را ایده‌آل فرض کنیم (سیم‌پیچی که طول آن نسبت به مساحت آن بسیار بزرگتر است) میدان مغناطیسی در داخل سیم‌پیچ یکنواخت است و از میدان مغناطیسی خارج آن بسیار بیشتر است. اندازهٔ میدان مغناطیسی در دهانهٔ سیم‌پیچ نصف میدان مغناطیسی در میانهٔ آن (دور از لبه‌های آن) است. مقدار عددی میدان مغناطیسی B حاصل از سیم‌لوله از رابطهٔ زیر به دست می‌آید:

این میدان انرژی الکتریکی را به صورت انرژی مغناطیسی ذخیره می‌کند.

نمادمقدار
kضریب تراوایی نسبی مغناطیسی هسته
μ0ضریب تراوایی مغناطیسی خلأ
Iجریان گذرنده از سیم‌پیچ
Nشمار دورهای سیم‌لوله
lدرازای سیم‌پیچ

کاربرد سیم‌پیچ

سیم‌پیچ‌ها معمولاً در همه موتورهای الکتریکی و ترانس‌ها کاربرد دارند و به صورت‌های مختلف از جمله توزیع شده و متمرکز پیچیده می‌شوند. همین‌طور در فیلترهای الکترونیکی، مدارهای مخابراتی و نوسان‌سازهای الکترونیکی کاربرد وسیعی دارند.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. اصول کار ماشین‌های الکتریکی تألیف چاپمن ۲۵ ۱۳۸۲
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.