P2Y12

P2Y12 یک گیرنده و حسگر شیمیایی برای آدنوزین دی‌فسفات است[4][5] که متعلق به زیرواحد Gi آلفا از گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی (GPCR) گیرنده‌های پورینرژیک است.[6]

P2RY12
ساختارهای موجود
PDBOrtholog search: PDBe RCSB
معین‌کننده‌ها
نام‌های دیگرP2RY12, ADPG-R, BDPLT8, HORK3, P2T(AC), P2Y(12)R, P2Y(AC), P2Y(ADP), P2Y(cyc), P2Y12, SP1999, purinergic receptor P2Y12
شناسه‌های بیرونیOMIM: 600515 MGI: 1918089 HomoloGene: 11260 GeneCards: P2RY12
هم‌ساخت‌شناسی
گونه‌هاانسانموش
Entrez

64805

70839

آنسامبل

ENSG00000169313

ENSMUSG00000036353

یونی‌پروت

Q9H244

Q9CPV9

RefSeq (mRNA)

NM_022788 NM_176876، NM_022788

NM_001357007، NM_001357008، NM_001357010 NM_027571، NM_001357007، NM_001357008، NM_001357010

RefSeq (پروتئین)

NP_795345 NP_073625، NP_795345

NP_001343936، NP_001343937، NP_001343939، XP_036019203، XP_036019204 NP_081847، NP_001343936، NP_001343937، NP_001343939، XP_036019203، XP_036019204

موقعیت (UCSC)n/aChr : 59.22 – 59.26 Mb
جستجوی PubMed[2][3]
ویکی‌داده
مشاهده/ویرایش HumanView/Edit Mouse

این گیرنده در تجمع پلاکتی نقش دارد و یکی از هدف‌های داروهای ضد ترومبوز است. دو نسخهٔ متفاوت رونویسی‌کننده ژنی برای آن شناسایی شده که هر دو، یک پروتئین واحد را کًدگذاری می‌کنند.[7]

پروتئین P2Y12 بیشتر بر سطح پلاکت‌ها دیده می‌شود و تنظیم‌کنندهٔ مهمِ انعقاد خون است.[8] در دستگاه عصبی مرکزی، این پروتئین منحصراً در میکروگلیا مشاهده شده‌است که برای اعمال حیاتی مهم آن از جمله نظارت عملکردی و حفاظت عصبی ضروری است.[9]

داروی کلوپیدوگرل به این گیرنده متصل شده و نوعی داروی ضد پلاکت محسوب می‌شود.[4] ترکیب این دارو با آسپیرین، خط اول درمان «سندرم‌های حاد کرونر» (مثل سکتهٔ قلبی) است.

منابع

  1. GRCm38: Ensembl release 89: ENSMUSG00000036353 - Ensembl, May 2017
  2. "Human PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  3. "Mouse PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  4. Hollopeter G, Jantzen HM, Vincent D, Li G, England L, Ramakrishnan V, et al. (January 2001). "Identification of the platelet ADP receptor targeted by antithrombotic drugs". Nature. 409 (6817): 202–7. Bibcode:2001Natur.409..202H. doi:10.1038/35051599. PMID 11196645. S2CID 4423579.
  5. Nicholas RA (September 2001). "Identification of the P2Y(12) receptor: a novel member of the P2Y family of receptors activated by extracellular nucleotides". Molecular Pharmacology. 60 (3): 416–20. PMID 11502870.
  6. Murugappa S, Kunapuli SP (May 2006). "The role of ADP receptors in platelet function". Frontiers in Bioscience. 11 (1): 1977–86. doi:10.2741/1939. PMID 16368572.
  7. "Entrez Gene: P2RY12 purinergic receptor P2Y, G-protein coupled, 12".
  8. Dorsam RT, Kunapuli SP (February 2004). "Central role of the P2Y12 receptor in platelet activation". The Journal of Clinical Investigation. 113 (3): 340–5. doi:10.1172/JCI20986. PMC 324551. PMID 14755328.
  9. Cserép C, Pósfai B, Lénárt N, Fekete R, László ZI, Lele Z, et al. (January 2020). "Microglia monitor and protect neuronal function through specialized somatic purinergic junctions". Science. 367 (6477): 528–537. Bibcode:2020Sci...367..528C. doi:10.1126/science.aax6752. PMID 31831638. S2CID 209343260.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ P2Y12 موجود است.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.