مهاجرت اجباری در اتحاد جماهیر شوروی

مهاجرت اجباری در اتحاد جماهیر شوروی را می‌توان به زیر دسته‌های کلی زیر تقسیم کرد:

  • تبعید جمعیت «ضد باورهای حکومت شوروی» که اغلب به عنوان «دشمنان کارگران» طبقه‌بندی می‌شدند.
  • تبعید تمامی یک ملیت، انتقال نیروی کار و مهاجرت سازمان یافته در جهت مخالف برای پر کردن مناطقی که از لحاظ قومی پاکسازی شده‌اند.
مهاجرت اجباری در اتحاد جماهیر شوروی
بخشی‌ از کولاک زدایی، Forced settlements in the Soviet Union, and جنگ جهانی دوم
The empty Crimean Tatar village Üsküt, near آلوشتا، photo taken 1945 after the complete deportation of its inhabitants
موقعیت مهاجرت اجباری در اتحاد جماهیر شوروی در نقشه
موقعیتاتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و اشغال کشورهای حوزه دریای بالتیک
تاریخ۱۹۳۰–۱۹۵۲
هدفکولاک (روسیه), peasants, ethnic minorities, and occupied territory citizens
نوع هدف
انتقال جمعیت، پاک‌سازی قومی، بیگاری، نسل‌کشی، classicide
درگذشته‌ها~800,000[1]–1,500,000[2] in USSR and from the Baltic states
300,000 – 360,000 in فرار و اخراج آلمانی‌ها (۱۹۴۵–۵۰)
مرتکب‌هاOGPU / کمیساریای خلق در امور داخلی

در اکثر موارد مقاصد تبعید، مناطق دور دست کم جمعیت بودند. این شامل تبعید شهروندان کشورهای خارج از اتحاد جماهیر شوروی به درون شوروی می‌شود. برآورد شده‌است که در مجموع حدود ۶ میلیون نفر تحت تأثیر این جابجایی‌های اجباری قرار گرفتند که از این میان ۱ تا ۱٫۵ میلیون نفر آنها در این جابجایی جان خود را از دست دادند.

منابع

  1. Grieb 2014, p. 930.
  2. Werth 2004, p. 73.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Population transfer in the Soviet Union». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ آوریل ۲۰۱۱.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.