ورونا

ورونا (به ایتالیایی: Verona) شهری در شمال ایتالیا است. ورونا در بین ایتالیایی ها به شهر عشق معروف است. علت آن واقع شدن خانه‌های رومئو و ژولیت، عشاق معروف ایتالیایی، در مرکز شهر ورونا و رخ دادن ماجرای عشق و مرگ آنها در این شهر می‌باشد. این خانه‌های باستانی هر روزه توسط گردشگران فراوان از سرتاسر جهان بازدید می شوند. داستان عشق رومئو و ژولیت توسط نویسندگان مختلف از جمله دانته و شکسپیر نقل شده است. همچنین داستان عشق آن‌ها روی تابلوهایی از سنگ، در محل مقبره ژولیت حکاکی شده است و گردشگران بسیاری را به خود جلب می کند.

ورونا

Verona
پونته پیترا
پرچم
ورونا
مختصات: ۴۵°۲۶′ شمالی ۱۰°۵۹′ شرقی
کشور ایتالیا
ناحیهونتو
استانورونا
مدیریت
  شهردارفلاویو توسی
مساحت
  کل۲۰۶٫۶۳ کیلومتر مربع (۸۰ مایل مربع)
بلندی
۱۹۴ متر (۶۳۶ پا)
جمعیت
 (۲۰۰۹)
  کل۲۶۵٬۴۱۰
نام اهلیت(ها)Veronesi or Scaligeri
منطقه زمانییوتی‌سی ۱+ (CET)
  تابستان
(ساعت تابستانی)
یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی
۳۷۱۰۰
پیش‌شماره(های) تلفن۰۴۵
وبگاه

باشگاه‌های فوتبال کیه وو و هلاس ورونا مهمترین تیم‌های ورزشی آن محسوب می‌شوند.

جغرافیا

ورونا شهری است در شمال ایتالیا، ناحیه ونتو Veneto کنار رود آدیجه Adige که موقعیت سوق‌الجیشی آن بین ونیز و میلان و همچنین گذرگاه برنر Brenner که ارتباط دهنده اروپای مرکزی با ایتالیاست، آن را به مرکز مهم تجاری و راه آهن تبدیل کرده‌است.

تاریخچه

این شهر تا سال ۸۹ قبل از میلاد متعلق به رومیان بوده‌است.

در سدهٔ پنجم اقوام وحشی ژرمنی این شهر را به یک دژ نظامی تبدیل کردند، تا اینکه در قرن ۱۲ به یک شهر آزاد تبدیل شد. اوج پیشرفت سیاسی و هنری شهر در سدهٔ چهاردهم بود که توسط ونیز فتح شده بود.

این شهر تا سال ۱۷۹۷ یکی از ایلات ونیز به‌شمار می‌رفت تا اینکه توسط قوای ناپلئون فتح شد.

هنرستان نقاشی ورونا (متعلق به سده‌های ۱۵ و ۱۶) به جهت تابلوهای چشم‌اندازها و خودچهره‌نگاری‌های زبانزد است. در سدهٔ نوزدهم ورونا به اشغال اتریشی‌ها درآمد تا اینکه در سال ۱۸۶۶ قسمتی از پادشاهی ایتالیا گردید.

این شهر در جنگ جهانی دوم خسارات فراوانی دید. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲، ۲۵۶۱۱۰ نفر بوده‌است.

جمعیت

در سال ۲۰۰۹؛ ۲۶۵/۲۶۸ نفر در استان ورونا، منطقه ونتو ساکن بودند؛ که از این تعداد ۴۷٫۶٪ مرد و ۵۲٫۴٪ زن می‌باشد. ۱۶٫۵٪ جمعیت جوان(زیر ۱۸ سال) و ۲۲٫۳۶٪ جمعیت کهنسال و بازنشسته هستند، که این آمار در مقایسه با کل ایتالیا به ترتیب ۱۸٫۰۶٪(جمعیت جوان) و ۱۹٫۹۴٪ (بازنشسته). بین سالهای ۲۰۰۲-۲۰۰۷ رسد جمعیت ورونا ۳٫۰۵٪ بوده که این میانگین برای کل ایتالیا ۳٫۸۵٪ می‌باشد.

معماری

از معماری‌های قابل توجه این شهر می‌توان به قصر سلطنتی سن زنو ماجوره (San Zeno Maggiore متعلق به سدهٔ ۱۲ و ۱۳)، مقبره خانواده اسکالیر (Scaliger قرن ۱۴)، کلیسای سبک گوتیک سنت آناستازیا (Sant'Anastasia اتمام بنا در سدهٔ ۱۵)، مکان باشکوه قرن ۱۵ بویلاکوا (Bevilacqua)، تئاترو رومانو (Teatro Romano)، کانوسا (Canossa) و پمپی (Pompeii) و قلعه قدیمی (Castel Vecchio ۱۳۵۴) که اکنون به یک موزه هنری تبدیل شده‌است، اشاره کرد.

ورونا

یکی از سالمترین آمفی تئاترهای بجا مانده از امپراتوری روم در در مرکز ورونا واقع شده که متعلق به قرن یکم میلادی است، که امروزه برای اجرای اپرا و کنسرتها استفاده می‌شود. در سمت راست تالار بزرگ شهر واقع شده‌است.

همچنین ورونا به دلیل پلهایش مشهور است. در سر تا سر مسیری که رود آدیجه از این شهر می گذرد پلهایی بر روی این رود ساخته شده و دو طرف شهر را به هم متصل می کنند. برخی مانند پونته پیترا باستانی بوده و برخی در قرن اخیر ساخته شده اند.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ورونا موجود است.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.