برییف آ-۴۰

هواپیمای برییف آ-۴۰ آلباتروس (نام ناتو: پری دریایی) یک هواپیمای آبی-خاکی با موتور جت شوروی / روسی است که توسط شرکت هواپیمایی هواپیماسازی برییف برای نقش جنگ ضد زیر دریایی طراحی شده‌است. این هواپیما برای جایگزینی برییف بی‌ایی-۱۲ و هواپیمای زمین پایه ایلیوشین ۳۸ در نظر گرفته شده بود.[3] پروژه پس از ساخت تنها یک نمونه اولیه به حالت تعلیق درآمد.[4] با توجه به تجزیه اتحاد جماهیر شوروی[5] این پروژه بعداً احیا شد و سفارشی توسط نیروی دریایی روسیه در نظر گرفته شده‌است.[6]

یک فروند برییف آ-۴۰ در RAF Fairford
آ-۴۰ آلباتروس (بی‌ایی-۴۲)
برریف آ-۴۰ در گلن دژیک، ۲۰۰۴
کاربری هواگرد ضد زیردریایی هواپیمای آبی خاکی
طراح برییف
نخستین پرواز ۸ دسامبر ۱۹۸۶[1]
وضعیت تحت توسعه[2]
کاربر اصلی هوا دریای روسیه
تعداد ساخته‌شده ۱ پیش نمونه
توسعه‌یافته به برییف بی‌ایی-۲۰۰

تاریخچه عملیاتی

این هواپیما بین سالهای ۱۹۸۹و ۱۹۹۸، ۱۴۰ رکورد جهانی را ثبت کرد.[7]

مشخصات (A-40)

Data from Beriev's Jet Flying Boats[8]

ویژگی‌های کلی

  • خدمه: 8
  • طول: ۴۳٫۸۴ متر (۱۴۳ فوت ۱۰ اینچ)
  • پهنای بال: ۴۱٫۶۲ متر (۱۳۶ فوت ۷ اینچ)
  • ارتفاع: ۱۱ متر (۳۶ فوت ۱ اینچ)
  • مساحت بال‌ها: ۲۰۰ متر مربع (۲٬۲۰۰ فوت مربع)
  • بیشترین وزن برخاست: ۸۶٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۸۹٬۵۹۸ پوند)
  • پیشرانه هواگرد: 2 عدد turbofan engines Soloviev D-30KPV، ۱۱۷٫۷ کیلونیوتن (۲۶٬۵۰۰ پوند-نیرو) در هر موتور
  • پیشرانه هواگرد: 2 عدد turbojet engines Rybinsk RD-36-35، ۲۳ کیلونیوتن (۵٬۲۰۰ پوند-نیرو) در هر موتور take-off boosters

عملکرد

  • حداکثر سرعت: ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت (۴۹۷ مایل بر ساعت؛ ۴۳۲ گره)
  • بُرد: ۴٬۱۰۰ کیلومتر (۲٬۵۴۸ مایل؛ ۲٬۲۱۴ مایل دریایی) [9]
  • حداكثر ارتفاع: ۹٬۷۰۰ متر (۳۱٬۸۰۰ فوت) [9]
  • نرخ صعود: ۳۰ متر بر ثانیه (۵٬۹۰۰ فوت بر دقیقه) [9]
  • Take-off run on land: ۱٬۰۰۰ متر (۳٬۲۸۱ فوت)
  • Take-off run on water: ۲٬۰۰۰ متر (۶٬۵۶۲ فوت)
  • Alighting distance on land: ۷۰۰ متر (۲٬۲۹۷ فوت)
  • Alighting distance on water: ۹۰۰ متر (۲٬۹۵۳ فوت)

جنگ‌افزار
Projected Armament:

  • (A-40P ASW Aircraft, internal bomb bay)
    • Sonobuoys, depth charges, mines, plus;
    • 3 Orlan (Sea Eagle) torpedoes, or
    • 6 Korshun (Kite) guided missiles
  • (A-40P ASW Aircraft, underwing pylons)
    • Kh-35 Anti-ship missiles

منابع

  1. Although the aircraft first flew on 8 December 1986, the official first flight was conducted during April 1987. (See development section)
  2. Gordon, Sal'nikov and Zablotskiy 2006, p. 49.
  3. "Russian naval aviation can lose hydroplanes – a general". rusnavy.com. 14 October 2010. Retrieved 19 June 2019.
  4. Gordon, Sal'nikov and Zablotskiy 2006, p. 66.
  5. "Russian Navy to receive 4 new amphibious planes by 2013". Sputnik (news agency). 5 September 2008. Retrieved 19 June 2019.
  6. Gordon, Sal'nikov and Zablotskiy 2006, pp. 63–66.
  7. Gordon, Sal'nikov and Zablotskiy 2006, pp. 49, 58, 66, 67.
  8. Lambert 1993, pp. 256–257.
    This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.