انتخابات سراسری نیوزیلند (۲۰۲۰)

انتخابات سراسری نیوزیلند (انگلیسی: 2020 New Zealand general election) روز شنبه ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰ برگزار شد، این پنجاه و سومین دور انتخابات مجلس نمایندگان نیوزیلند بود تا سرنوشت ۱۲۰ کرسی اعضای مجلس نمایندگان را تعیین کند. از این تعداد ۷۲ کرسی از حوزه‌های انتخابیه و ۴۸ کرسی باقیمانده از طریق لیست احزاب به روش تناسبی انتخاب شدند. جاسیندا آردرن نخست‌وزیر نیوزیلند از حزب کارگر که رهبری این حزب را برعهده دارد نیز در این انتخابات با ۴۹ درصد آرا با پیروزی چشمگیری برنده شد؛ و حزب کارگر ۶۴ کرسی از ۱۲۰ کرسی پارلمان را به‌دست‌آورد.

انتخابات سراسری نیوزیلند (۲۰۲۰)

۲۰۱۷ 
۱۷ اکتبر ۲۰۲۰
 Next

تمامی ۱۲۰ کرسی مجلس نمایندگان نیوزیلند
۶۱ کرسی موردنیاز اکثریت
نظرسنجی‌ها
مشارکت ۲٬۸۷۷٬۱۱۷ (۸۲٫۵٪; 2.75 pp)[1]
  حزب نخست حزب دوم حزب سوم
 

رهبر جاسیندا آردرنجودیت کالینزدیوید سی‌مور
حزب حزب کارگر نیوزیلند حزب ملی نیوزیلند ACTنیوزیلند
رهبر از رهبری حزب کارگر نیوزیلند ۱ اوت ۲۰۱۷رهبری حزب ملی نیوزیلند ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۰۴ اکتبر ۲۰۱۴
حوزهٔ انتخابات رهبر مانت آلبرتپاپاکورااپسوم
انتخابات پیش ۴۶ کرسی، ۳۶٫۸۹٪۵۶ کرسی، ۴۴٫۴۵٪1 seat, ۰٫۵۰٪
کرسی‌های پیش ۴۶۵۴۱
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۶۴۳۵۱۰
تغییر کرسی‌ها ۱۸ 19 9
رأی‌های مردمی ۱٬۱۷۱٬۵۴۴۶۳۸٬۶۰۶۱۹۰٬۱۳۹
درصد رأی ۴۹٫۱۵٪۲۶٫۷۹٪۷٫۹۸٪
نوسان 12.26 pp 17.66 pp 7.48 pp

  حزب چهارم حزب پنجم حزب ششم
 

مائوری

رهبر جیمز شاو
ماراما داویدسون
جان تامیهیر
دبی نگاروا-پکر
وینستون پیترز
حزب حزب سبز نیوزیلند حزب ماروی اول نیوزیلند
رهبر از ۳۰ مه ۲۰۱۵
۸ آوریل ۲۰۱۸
۱۵ آوریل ۲۰۲۰ ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۳
حوزهٔ انتخابات رهبر لیست احزاب انتخابات نمایندگی تناسبی در رن تاماکی ماکاراو و تی تای هائورو (باخت) فهرست تناسبی(باخت)
انتخابات پیش ۸کرسی، ۶٫۲۷٪ 0 seats, ۱٫۱۸٪ ۹کرسی، ۷٫۲۰٪
کرسی‌های پیش ۸ ۰ ۹
کرسی‌های به‌دست‌آمده ۱۰ ۱ ۰
تغییر کرسی‌ها 2 ۱ ۹
رأی‌های مردمی ۱۸۰٬۳۴۷ ۲۳٬۹۳۲ ۶۳٬۵۳۴
درصد رأی ۷٫۵۷٪ ۱٫۰۰٪ ۲٫۶۷٪
نوسان 1.30 pp 0.18 pp 4.53 pp


انتخابات سراسری نیوزیلند (۲۰۲۰) پیش از انتخابات

جاسیندا آردرن
حزب کارگر نیوزیلند

نخست‌وزیر بعدی

جاسیندا آردرن
حزب کارگر نیوزیلند

از آغاز نظام پارلمانی در نیوزیلند در ۱۹۹۶، هیچ حزبی نتوانسته بود اکثریت مطلق پارلمان را به دست بیاورد.

حزب حاکم کارگر، به رهبری نخست‌وزیر فعلی، جاسیندا آردرن، در یک پیروزی چشمگیر علیه حزب ملی به رهبری جودیت کالینز در انتخابات پیروز شد.[2] این اولین بار بود که یک حزب سیاسی نیوزیلند دولت اکثریت را تحت سیستم نمایندگی متناسب با اعضای مختلط (MMP) که در سال ۱۹۹۶ معرفی شد، تأمین کرد. آردرن همچنین با کسب «تقریباً هر یک از رای‌دهندگان» بالاترین درصد حزب کارگر (۴۹٫۱٪) از ۵۰ سال گذشته را به دست آورد.[3][4] به همین ترتیب، این انتخابات دومین نتیجه بد برای حزب ملی بود که فقط در انتخابات عمومی ۲۰۰۲ عملکرد ضعیف تری داشت.[5]

در یک پیروزی غافلگیرانه، Chlöe Swarbrick از سبزها کرسی مرکزی اوکلند را که توسط نیکی کای بازنشسته ملی تخلیه شده بود با کسب ۴۹۲ رأی نسبت به هلن وایت کارگر به دست آورد.[6] حزب راست‌گرای آزادیخواه ACT و سبزها هر دو کرسی‌های انتخابات را بدست آوردند، در حالی که حزب مائوری با بدست آوردن کرسی وایاریکی دوباره وارد پارلمان شد. حزب ناسیونالیست پوپولیست نیوزیلند اول، به رهبری وینستون پیترز معاون نخست‌وزیر در ائتلاف با حزب کارگر، با از دست دادن هر کرسی که داشته بودند، بدترین نتیجه را تجربه کرد.[7][8]

در حالی که نتایج نظرسنجیها در اوایل سال به ویژه برای هیچ‌یک از احزاب بزرگ قوی نبود، آردرن و دولت کارگر به دلیل پاسخ آنها به بیماری همه‌گیر COVID-19 در نیوزیلند مورد ستایش قرار گرفتند. نظرسنجی‌ها نشان داد که حزب کارگر می‌تواند به یک دولت اکثریت دست یابد یا می‌تواند با اعتماد و اطمینان از سبزها حکومت کند. در مقابل، رهبری حزب ملی در کمتر از سه ماه دو بار تغییر کرد و نتوانست نتایج ضعیف نظرسنجی خود را بهبود بخشد.[9]اعتقاد بر این است که حزب کارگر از رای‌دهندگان میانه‌رو حمایت کرده‌است، بسیاری از آنها قبلاً با حمایت جان کی به حزب ملی رای داده بودند.[10]

پیش‌زمینه

نتایج نهایی انتخابات سال ۲۰۱۷ ملی ۵۶ کرسی به دست آورد، در حالی که حزب کارگر و سبزها ۵۴ کرسی داشتند. نیوزیلند ابتدا ۹ کرسی به دست آورد که باعث شد آنها بتوانند ۶۱ کرسی مورد نیاز برای تشکیل دولت را به ملی یا کارگران بدهند. در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷، وینستون پیترز، رهبر نیوزیلند اول، اعلام کرد که یک دولت ائتلافی با کارگران تشکیل خواهد داد.[11] در همان روز، جیمز شاو، رهبر حزب سبز، اعلام کرد که حزب او به دولت اول حزب کارگر نیوزیلند اعتماد و تأمین خواهد داد. نتیجه انتخابات باعث شد که حزب کارگر پس از ۹ سال مخالفت و همچنین پایان دولت پنجم ملی که برای سه دوره قدرت (۲۰۰۸–۲۰۱۷) قدرت را در اختیار داشت، قدرت را بدست آورد. در انتخابات سال ۲۰۱۷ همچنین اولین حزب تحت ریاست MMP در نیوزیلند به رهبری یک دولت بدون فرماندهی اکثر آرای حزب پرداخت.[12]

در ۲۲ مه ۲۰۲۰، یک انتخابات رهبری به دنبال دو نظرسنجی پایین برای حزب ملی نیوزلند رخ داد، که در آن تاد مولر جایگزین سیمون بریجز به عنوان رهبر و رهبر مخالف شد و نیکی کی جایگزین پائولا بنت به عنوان معاون رهبر حزب شد.[13] خود مولر سپس به استناد دلایل بهداشتی در ۱۴ ژوئیه سال ۲۰۲۰ استعفا داد، و بعداً همان روز منجر به انتخابات رهبری دیگری شد که در آن کالینز به سمت رهبری حزب ملی نیوزلند انتخاب شد.[14]

سیستم انتخاباتی

نیوزیلند برای انتخاب مجلس نمایندگان از سیستم رای‌گیری متناسب با اعضای مختلط (MMP) استفاده می‌کند. هر رأی دهنده دو رأی می‌دهد، یک رأی به یک حزب سیاسی (رأی حزب) و یک رأی به یک نامزد محلی (رأی دهندگان رای). احزاب سیاسی که آستانه را داشته باشند (۵٪ از آرای حزب یا یک کرسی انتخابی) متناسب با درصد آرای حزبی که در مجلس کسب می‌کنند، کرسی‌هایی را در مجلس دریافت می‌کنند. ۷۲ کرسی از ۱۲۰ کرسی توسط نمایندگان منتخب از رأی دهندگان پر می‌شوند، در حالی که برنده در هر رأی دهنده با روش پست گذشته تعیین می‌شود (یعنی بیشتر آرا برنده می‌شود). ۴۸ کرسی باقیمانده توسط نامزدهای لیست بسته حزب هر حزب پر می‌شود. اگر یک حزب تعداد بیشتری از رای‌دهندگان را نسبت به کرسی‌هایی که تحت آرای حزب به آن تعلق می‌گیرد، به دست آورد، یک پیش آمد نتیجه حاصل می‌شود. در این صورت، مجلس کرسی‌های اضافی را برای پوشش پیش آمد اضافه خواهد کرد.

احزاب و نامزدها

احزاب باید حداقل ۵۰۰ عضو مالی، یک حسابرس و نام حزبی مناسبی داشته باشند.[15] حزبی که ثبت نام کرده‌است می‌تواند لیست احزاب را برای اعتراض به رأی می‌تواند به حزب ارسال کند و علاوه بر محدودیتی که در مبارزات انتخاباتی نامزدها وجود دارد، می‌تواند در هزینه‌های مبارزات حزبی دچار محدودیت شود. احزاب ثبت نشده و افراد مستقل فقط می‌توانند در رأی‌گیری شرکت کنند.[16]

از هجده حزب ثبت شده شرکت کننده در انتخابات سراسری، هفده حزب لیست‌های خود را ارائه دادند. «جنبش مانا» ضمن عدم ارسال لیست خود، درخواستی هم برای درج و انعکاس آن نداد و در عوض حزب مائوری را مورد حمایت قرار داده و تأیید کرد.[17]

حزب (رهبر) بنیانگذار ایدئولوژی نتیجه ۲۰۱۷ کرسی فعلی
حزب ملی نیوزیلند جودیت کالینز۱۹۳۶محافظه‌کاری لیبرال۴۴٫۴۵٪۵۴
حزب نخست، نیوزیلند جاسیندا آردرن۱۹۱۶سوسیال دموکراسی۳۶٫۸۹٪۴۶
حزب نخست، نیوزیلند وینستون پیترز۱۹۹۳ملی‌گرا، عوام‌گرایی۷٫۲۰٪۹
حزب سبز نیوزیلند جیمز شاو سیاستمدار نیوزیلند / مارما داویدسون۱۹۹۰سیاست‌های سبز، سوسیال دموکراسی۶٫۲۷٪۸
ACTنیوزیلند دیوید سیمور سیاستمدار نیوزیلند۱۹۹۴لیبرالیسم کلاسیک، آزادیخواه راست۰٫۵۰٪۱
نیوزیلند پیشرفته / بیلی ت کاهیکا۲۰۲۰تئوری توطئه۰[lower-roman 1]
حزب فرصت ها جف سیمونز۲۰۱۶مرکزگرایی رادیکال، محیط زیست‌گرایی۲٫۴۴٪۰
حزب مائوری جان تامی‌هیر / دبی نگاروا -پکر۲۰۰۴حقوق مائوری۱٫۱۸٪۰
قانونی‌بودن ماری‌جوانا ماکی هربرت / مایکل اپل‌بی سیاستمدار۱۹۹۶قانونی‌بودن ماری‌جوانا۰٫۳۱٪۰
حزب محافظه‌کار) لیتون بیکر۲۰۱۱محافظه‌کاری، پوپولیسم دست راستی۰٫۲۴٪۰
حزب فضای باز نیوزیلند سو گری / آلن سیمونز۲۰۱۵محیط زیست‌گرایی، تئوری توطئه۰٫۰۶٪۰
حزب اعتبار اجتماعی کریس لیتچ۱۹۵۳اعتبار اجتماعی، دموکراسی اقتصادی۰٫۰۳٪۰
حزب مساوات در تقسیم اراضی مارک بال۲۰۲۰تقسیم اراضی به تساوی۰
حزب یک ادوارد شانلی / استفانی هاریورا۲۰۲۰بنیادگرایی مسیحی۰
حزب پایدار نیوزلند ورنون تاوا۲۰۱۹محیط زیست‌گرایی، میانه‌گرایی۰
تی پارتی نیوزیلند جان هانگ / سوزانا کروگر۲۰۲۰ضد نژادپرستی، محافظه‌کاری مالی۰
چشم‌انداز نیوزیلند هنا تاماکی۲۰۱۹ملی‌گرایی مسیحی۰
  1. جامی-لی راس، رهبر پیشرو، یک عضو پارلمان بود، قبل از ترک حزب در سال ۲۰۱۷ به عنوان نماینده ملی انتخاب شد. با این حال، او رسماً یک نماینده مستقل بود و به یک حزب وابسته نبود.[18]

نظرسنجی

سازمان‌های مختلفی نظرسنجی انتخابات سراسری بعدی را در برنامه دارند. در حال حاضر دو سازمان اصلی نظرسنجی به‌طور منظم در حال بررسی آرای رای‌دهندگان هستند: مرکز تحقیقات رید (به نمایندگی از رسانه‌های نیوزیلند) و مرکز تحقیقات کولما (از طرف تلویزیون نیوزیلند).

مرکز تحقیقات روی مورگان یک سری نظرسنجی‌ها را در ژوئن سال ۲۰۲۰ ارائه کرد که پنج ماه اول سال را پوشش می‌داد و متعاقباً نظرسنجی‌های ماهانه منتشر می‌شوند. این اولین نظرسنجی آنها در نیوزلند از نوامبر ۲۰۱۷است.

دیاگرام مختصری از نظر سنجی‌هایی که اخیراً درانتخابات سراسری نیوزیلند (۲۰۲۰) انجام شده‌است.

نتیجه لیست احزاب

حزب کارگر نیوزیلند حزب ملی نیوزیلند نیوزیلندACT حزب سبز نیوزیلند

اندرو لیتل (۰۷)
دیوید پارکر (۰۹)
ترور مالارد (۱۱)
کریس فافوی (۱۵)
عایشه ورال (۱۷)
ویلی جکسون (۱۹)
لوئیزا وال (۲۷)
کامیلا بلیچ (۳۰)
پریانکا رادحا کریشنان (۳۱)
جان تینتی (۳۲)
مارجا لوبک (۳۴)
آنجی وارن کلارک (۳۵)
ویلو جین پراین (۳۶)
تاماتی کوفی (۳۷)
نایسی چن (۳۸)
لیز کریگ (۴۱)
ابراهیم عمر (۴۲)
آناهیلا کانونگاتا-سویی سویکی (۴۴)
راشل بروکینگ (۴۶)
هلن وایت (۴۸)
آنجلا روبرتس (۵۰)

گری براونلی (۰۲)
پل گلداسمیت (۰۳)
کریس بیشاپ (۰۷)
دیوید بنت (۱۱)
مایکل وودهاوس (۱۲)
نیکولا ویلیس(۱۳)
ملیسا لی (۱۶)
نیک اسمیت (۱۸)
مارین پاگ (۱۹)

بروک وان ولدن (۰۲)
نیکول مک نی (۰۳)
کریس بایلی (۰۴)
سیمون کورت (۰۵)
جیمز مک‌دوال (۰۶)
کارن چآور (۰۷)
مارک کامرون (۰۸)
تنی سورین (۰۹)
دامین اسمیت (۱۰)

مارما داویدسون (۰۱)
جیمز شاو (۰۲)
جولی آن سنتر (۰۴)
جان لوگی (۰۵)
یوجین ساگ (۰۶)
گلریز قهرمان (۰۷)
تینا توییونو (۰۸)
الیزابت کره کره (۰۹)
ریکاردو منندز مارک (۱۰)

منابع

  1. "Election night results for the 2020 General Election | Elections". elections.nz. Retrieved 2020-10-18.
  2. Roy, Eleanor Ainge; Graham-McLay, Charlotte (17 October 2020). "Jacinda Ardern hails 'very strong mandate' after New Zealand election landslide". The Guardian. ISSN 0261-3077. Retrieved 17 October 2020.
  3. Schwartz, Matthew (17 October 2020). "New Zealand PM Ardern Wins Re-Election In Best Showing For Labour Party In Decades". NPR. Retrieved 18 October 2020.
  4. Shaw, Richard; Hayward, Bronwyn; Vowles, Jack; Curtin, Jennifer; MacDonald, Lindsey (17 October 2020). "Jacinda Ardern and Labour returned in a landslide — 5 experts on a historic New Zealand election". The Conversation. Retrieved 18 October 2020.
  5. Walls, Jason (18 October 2020). "Election 2020: National's Gerry Brownlee tossing up resignation; backs Collins to stay on as leader". NZ Herald. Retrieved 18 October 2020.
  6. "Media release: 2017 General Election writ returned". Parliament.nz. New Zealand Parliament. 12 October 2017. Retrieved 9 September 2020.
  7. "NZ First". Policy. NZ Election 2020. Retrieved 18 October 2020.
  8. Charlotte, Graham-McClay (17 October 2020). "Kingmaker no more: Winston Peters consigned to NZ political history".
  9. "Weakness in National's third line of defence has spread to the front line – will it be able to regain credibility to critique the Government's Covid-19 response?". interest.co.nz. 10 July 2020. Retrieved 18 October 2020.
  10. "Election 2020: Labour launches an extremely centrist campaign". Stuff. 8 August 2020. Retrieved 17 October 2020.
  11. Chapman, Grant (19 October 2017). "Full video: NZ First leader Winston Peters announces next Government". Newshub. Archived from the original on 19 October 2017. Retrieved 19 October 2017.
  12. "What is the MMP voting system?". Parliament.nz. Electoral Commission. 27 May 2020. Retrieved 9 September 2020.
  13. "Simon Bridges loses National Party leadership to Todd Muller". Radio New Zealand. 22 May 2020. Retrieved 22 May 2020.
  14. "Todd Muller resigns as leader of National Party, Opposition in shock announcement". TVNZ. Retrieved 13 July 2020.
  15. Electoral Act 1993, section 63.
  16. "Political parties in New Zealand". Elections.nz. Electoral Commission. Retrieved 9 September 2020.
  17. Braae, Alex. "Rivalry over: Mana Movement throws its full support behind Māori Party for 2020". The Spinoff. Retrieved 20 June 2020.
  18. "Members of Parliament – New Zealand Parliament". www.parliament.nz. Archived from the original on 22 September 2020. Retrieved 31 August 2020.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.