هفتم بزرگ

هفتم بزرگ (انگلیسی: Major seventh) در موسیقی کلاسیک فرهنگ غربی، فاصله‌ای در موسیقی است که دربردارنده هفت نت روی خط حامل می‌شود. هفتم بزرگ یکی از دو حالت ممکن هفتم است و بزرگ خوانده می‌شود چراکه هفتم بزرگ یازده نیم‌پرده را پوشش می‌دهد و همتایش هفتم کوچک، ده نیم‌پرده را. برای نمونه فاصله دو (C) تا سی (B) یک هفتم بزرگ به‌حساب می‌آید چنان‌که سی، یازده نیم‌پرده بالاتر از دو قرار گرفته است و هفت نت میان دو تا سی وجود دارد. هفتم افزوده و هفتم کاسته نیز همین میزان نت را در خود جای می‌دهند با این تفاوت که تعداد نیم‌پرده‌های آن‌ها متفاوت است (هفتم افزوده ۱۲ نیم‌پرده و هفتم کاسته، ۹ نیم‌پرده دارد.)

هفتم بزرگ از دو تا سی Play
هفتم بزرگ
معکوسدوم کوچک
نام
دیگر نام‌هاهفتم خیلی بزرگ
مخففM7
اندازه
نیم‌پرده‌ها۱۱
کلاس فاصله۱
نظام کوک خالص۱۵:۸[1] ،۵۰:۲۷
سنت
اعتدال مساوی۱۱۰۰
اعتدال مساوی ۲۴ پرده‌ای۱۱۵۰
نظام کوک خالص۱۰۸۸ ،۱۰۶۷

جستارهای وابسته

منابع

  1. Haluska, Jan (2003). The Mathematical Theory of Tone Systems, p.xxiii. ISBN 0-8247-4714-3. Classic major seventh.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هفتم بزرگ موجود است.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.