باند فرود جاده‌ای

نوار بزرگراه یا باند فرود جاده‌ای بخشی از بزرگ‌راه یا آزادراه است که بطوری ساخته شده تا امکان فرود هواپیماهای (عمدتاً) نظامی و امکان استفاده به عنوان پایگاه هوایی را داشته‌باشد. این نوار بزرگراه عمدتاً با این هدف ساخته شده‌اند تا چنانچه در هنگام جنگ فرودگاه آن‌ها مورد حمله و انهدام قرار گرفت امکان عملیات هوایی فراهم باشد.

یک لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس در حال فرود در اتوباندA29 اتوبان نزدیک گروسنکنتین به هنگام رزمایش 'بزرگراه ۸۴'
باند جاده‌ای در اتوبان A29 در نزدیکی آهلهورن

اولین بزرگراه نوار ساخته شده بودند در پایان جنگ جهانی دوم در آلمان نازی که در آن به خوبی توسعه یافته بود تا هواپیما بتوانند از این بزرگراه ها استفاده نمایند. در جنگ سرد باندهای فرود حاده‌ای در دو طرف پرده آهنین ساخته شدند. عمد این بزرگراه‌ها در در دو آلمان و نیز در کره شمالی، تایوان، سوئد، فنلاند، سویس،[1] لهستان،پاکستان و چکسلواکی قرار داشتند.

طراحی

این نوارها معمولاً ۲ تا ۳٫۵ کیلومتر (۱٫۲ تا ۲٫۲ مایل) طول با امتداد مستقیم می‌باشند.در بین دو طرف بزرگراه از گاردریل می تواند به سرعت حذف (تا هواپیما توان استفاده از کل عرض جاده را داشته باشد). دیگر نایزمندی‌های پایگاه هوایی نظیر (خزشراه و رمپ) نیز در کنار آن ساخته می‌شود. سطح جاده را باید ضخیم تر از جاده‌های عادی با سطح یک جامد پایه بتنی ساخته شود. تجهیزات تخصصی فرودگاهی معمولاً در جایی در همان نزدیکی نگه‌داری می‌شوند و در صورت نیاز قابل انتقال به منطقه می‌باشند. نوار بزرگراه نوار می تواند در عرض ۲۴ تا ۴۸ ساعت تبدیل به پایگاه هواییه شود.[2]

منابع

  1. Swiss Air Force, Uno Zero Zero – Ein Jahrhundert Schweizer Luftwaffe بایگانی‌شده در ۱۵ اوت ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, Aeropublications, 2013, 324 pages (شابک ۹۷۸−۳−۹۵۲۴۲۳۹−۰−۵ ).
  2. "Puolustusvoimat" (به فنلاندی). Ilmavoimat.fi. Archived from the original on 25 June 2009. Retrieved 2015-12-17.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.