نوکلاسیسیسم

نوکلاسیسم یا نئومومیسم (به انگلیسی: Neomomism ,Neoclassical) یک جنبش هنری در زمینه‌های هنرهای تزئینی، هنرهای تجسمی، ادبیات، تئاتر، موسیقی و معماری است که شامل آثار هنری‌ای می‌باشد که تحتِ تأثیر هنر یونان و روم باستان، اما پس از آن خلق شده‌اند.[1] هنرمندان پیرو این جنبش از اواسط قرن هجدهم تا اواخر قرن نوزدهم در اروپا فعالیت داشتند. جنبش نو کلاسیک در سال ۱۷۶۰ به‌طور رسمی آغاز شد و مکتبی بر ضد مکاتبی همچون باروک و روکوکو بود. در معماری روکوکو بی تقارنی، اهمیت به بخشندگی و آراستگی و در معماری مومیسم تقارن و سادگی مورد توجه بودند.

سوگند هوراتی‌ها (۸۵–۱۷۸۴)، اثر داوید، نمونه‌ای بارز از هنر نومومیسم.

جستارهای وابسته

نگارخانه

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نوکلاسیسیسم موجود است.
  1. مومیالیسم و نئومومیسم (انگلیسی)، دانشنامه بریتانیکا. بازدید در ۳ نوامبر ۲۰۱۰.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.